Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

6 γράμματα του Ρομπέρτο Μπολάνιο στον Χουάν Πάσκο: Γράμμα πέμπτο

 (Μετάφραση: Nathalie)

Γράμμα πρώτο
Γράμμα δεύτερο
Γράμμα τρίτο
Γράμμα τέταρτο

Γράμμα πέμπτο

Βαρκελώνη-Ρόδο-της-Φωτιάς, Ιούλιος του 1978.
Αγαπητέ Χουάν
Θα 'θελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα γύρω απ' το βιβλίο, μολονότι τα είπαμε από το τηλέφωνο, έτσι αυτό το γράμμα θα είναι ένα είδος underground συμβολαίου...
Σκέφτομαι πως για συναισθηματικούς λόγους (κάτι με το φετιχισμό έχει να κάνει) θα ήθελα τα δυο πρώτα μου βιβλία να είναι στην ίδια εκδοτική σειρά. Ένα είδος κομψού, υπόγειου βασιλιά των TMP*, τα βιβλία στο υπόγειο, σαν μπουκάλια κρασιού από μια φτηνή και πεισματάρα cava που αναβοσβήνουν.
Όσον αφορά την καθημερινότητά μου στην Ισπανία, τα πράγματα πάνε ως συνήθως. Τραγική νομισματική κατάσταση και η τύχη μου αντικείμενο στους δρόμους, κρεβάτι, τραπέζια γεμάτα με κρασί στα οποία συχνάζω. Προσώρας είμαι μόνος. Η σύντροφός μου έφυγε για ένα δίμηνο για την Ελλάδα (είναι μια πανέμορφη κοπέλα, τελείως μεσογειακό δέρμα, λέγεται Λόλα, τεράστια μάτια). Προσπαθώ, επιπλέον να περάσω στη μηχανή υπερβαρετές συνεντεύξεις, εκτός από μία ή δύο, και να βάλω σε μια τάξη το μυαλό μου, τις πρώτες σημειώσεις του μυθιστορήματός μου, σχέδια υπάρχουν πολλά, να επιπλέουν πίσω από τις πόρτες μας, αλλά προτιμώ να στα διηγηθώ, ή, καλύτερα, να στα στείλω, όταν θα έχουν μετατραπεί σε αντικείμενα για φίλημα, αξιαγάπητα, κλπ.
Πες μου για τις αγάπες σου. Απ' ότι μου έλεγε η Κάρλα στο γράμμα της, νόμιζα πως είδα κάποιου είδους γαμηστερό ξεσάλωμα στη ζωή σου. Το γαμηστερό ξεσάλωμα, όπως λένε οι Ανδαλουσιανοί του Οσπιταλέτ, είναι κάπως σαν να ρίχνεις στην άβυσσο το άμυλο και την οργαντίνα της εξουσίας (είτε με παραισθήσεις, με κουλτούρα, με τα σύνορα, με την καθημερινή οικονομία) και να ανοίγεις το σώμα σου για το σώμα, τα σώματα, σε πράξεις χωρίς αντίτιμο, σποράκια της ανατροπής. Καλά, από αυτά που είπαμε από το τηλέφωνο μπόρεσα να σημειώσω πως όχι ακόμα, πώς λέει ο Μπρούνο σε ένα ποίημα; Σε όλους μας λείπει πολύ.
Θυμίσου, αυτό ναι, πως τη μουσική του μέλλοντος θα την κάνουν οι πράξεις των μεσογειακών κοριτσιών και των αγοριών από τη Βερακρούζ και τα υπόλοιπα κορμιά και οι ψυχές (όπως έλεγε η Βιολέτα Πάρρα) που τολμούν να ατενίσουν ένα φιλί από τα μέσα.
Περιμένω το γράμμα σου με ένα ηχηρό ναι ή ένα ηχηρό όχι. Γρήγορα, ίσως να φύγω, και κουτσομπολιά άφθονα.
Μια αγκαλιά από τον Ρ. σου.

* (Μάλλον) αναφέρεται στις Transports Metropolitans de Barcelona, τις Μητροπολιτικές Συγκοινωνίες της Μπαρσελόνα.

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου