Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Επιτάφιος, του Λεοπόλδο Μαρία Πανέρο

(μετάφρ.: nathalie)


Έχει πεθάνει
γαζωμένος από τα φιλιά των παιδιών του,
αθωωμένος από τα πιο γλυκά μπλε μάτια
και με την καρδιά του πιο γαλήνια από άλλες μέρες,
ο ποιητής Λεοπόλδο Πανέρο,
που γεννήθηκε στην πόλη Αστόργα
κι ωρίμασε τη ζωή του κάτω από τη σιωπή μιας βελανιδιάς.
Που αγάπησε πολύ,
ήπιε πολύ και τώρα,
τα μάτια του δεμένα,
περιμένει την ανάσταση της σάρκας
εδώ, κάτω απ'αυτήν την πέτρα.

Πηγή

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Σημαίες, του Πέπε Περέθα

 (μετάφρ.: nathalie)


Απ' όσο θυμάμαι δεν έχω ποτέ υψώσει κάποια σημαία. Δεν μου αρέσουν, καμιά εξ αυτών. Αλλά άν έπρεπε να διαλέξω μία, θα ήταν αυτή: τη φωτογραφία που πήρε από τη Γη ο δορυφόρος Cassini ενώ περνούσε από τον Κρόνο. Ένα μικροσκοπικό σημείο φωτός που μόλις ξεχωρίζει εν μέσω του απέραντου μαύρου. Τούτη θα ήταν η σημαία μου, κάποια που να μην εξυψώνει το μεγαλείο κανενός, ακριβώς το αντίθετο, να μας θυμίζει διαρκώς το πόσο μικροί είμαστε.